บทที่ 1033 พ่อ อย่าไป

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่พวกคนงานบอกลาพ่อทีละคนแล้วจากไป เจ้าลิงที่เดิมทีซ่อนตัวอยู่บนชั้นลอยก็ลงมาแล้ว เสือลายเมฆที่ซ่อนตัวอยู่บนภูเขาทางทิศเหนือก็เข้ามาในบ้านเช่นกัน บ้านที่กว้างขวางและสว่างไสวก็ครึกครื้นขึ้นมา

จื่อเหิงก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้นไปอีก แถมยังไม่รู้ว่าเป็นใครที่ปล่อยข่าวออกไป พวกสุนัขจิ้งจอกก็เดินทางมาไกลเช่นกัน พวกมันดูเหมือนจะรู้ว่าวันนี้สามารถเข้าออกบ้านของคุณพ่อจำเป็นได้อย่างอิสระ ต่างพากันย่างก้าวอย่างองอาจผ่าเผยวิ่งกรูกันเข้ามาจากข้างนอก บ้างก็คาบผลไม้ป่าลูกเล็กๆไว้ในปาก บ้างก็คาบดอกไม้ป่าดอกเล็กๆไว้ในปาก

ดอกไม้ของลูกสุนัขจิ้งจอกเจียวเจียวนั้นสวยที่สุด มันคือดอกตู้เจวียนป่าสีม่วงทอง ตอนที่หลี่ชิงเฟิงเห็นดอกไม้ในปากของเจ้าตัวเล็กก็ยังรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ต้องรู้ก่อนนะว่าดอกตู้เจวียนป่าส่วนใหญ่มักจะมีสีแดงหรือสีชมพู ถึงแม้จะมีดอกตู้เจวียนสีม่วงอยู่บ้างแต่ก็มีน้อยมาก คนในท้องถิ่นต่างเรียกดอกตู้เจวียนสีม่วงว่าดอกตัวผู้ ต้นตัวเมียออกดอกติดเมล็ดถือเป็นเรื่องปกติ ต้นตัวผู้ออกดอกก็ถือว่าผิดปกติเล็กน้อย ดังนั้นดอกตัวผู้จึงหาได้ยาก ดอกตู้เจวียนป่าสีม่วงก็หาได้ยาก ยิ่งดอกตู้เจวียนสีม่วงทองก็ยิ่งเป็นครั้งแรกที่เคยเห็น

เห็นเพียงว่าดอกตู้เจวียนสีม่วงทองนี้มีสีม่วงเป็นสีพื้น ด้านบนประดับประดาด้วยสีทองราวกับแสงดาว ถึงแม้สัดส่วนของสีทองจะไม่มากนักแต่กลับสะดุดตาเป็นพิเศษ หลี่ชิงเฟิงโค้งตัวลงรับดอกตู้เจวียนสีม่วงทองมาจากปากของลูกสุนัขจิ้งจอกเจียวเจียว เอ่ยถามด้วยความดีใจอยู่บ้างว่า "เจียวเจียว ดอกตู้เจวียนนี้ไปเด็ดมาจากไหนเหรอ"

เจียวเจียวเอียงคอคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ส่งเสียงร้องอี๊อ้าออกมาสองสามเสียง หลี่ชิงเฟิงหัวเราะอย่างจนใจ ฟังไม่รู้เรื่อง ฟังไม่รู้เรื่องเลยสักนิด ทำได้เพียงคืนดอกไม้ดอกเล็กให้เจียวเจียว เจียวเจียวคาบดอกไม้แล้วก็เอาไปวางไว้บนแท่นปูนในลานกลางบ้าน ช่วยเพิ่มสีสันอันสดใสให้กับต้นไม้ใบหญ้าในลานกลางบ้าน