บทที่ 1032 กลิ่นอายอันแปลกใหม่

หลี่ชิงเฟิงไม่มีความกังวลเหล่านี้เลย

ถึงยังไงก็เป็นชายโสดนี่นา คนหาเงินเลี้ยงครอบครัวก็คือเขา คนเลี้ยงเด็กก็คือเขา

ดังนั้นในสายตาคนนอกบางครั้งเขาจึงดูทุลักทุเลอยู่บ้าง

พอพวกคนงานเห็นว่าในที่สุดเขาก็สามารถมานั่งร่วมโต๊ะได้ ต่างก็พากันเลื่อนกับข้าวบนโต๊ะไปตรงหน้าเขา

เหมาเหวินไฉทอดถอนใจเอ่ยว่า "เถ้าแก่หลี่คุณเก่งจริงๆ ถ้าเปลี่ยนเป็นผมต้องหาเงินเลี้ยงครอบครัวแถมยังต้องดูแลเด็กเล็กขนาดนี้ตั้งสองคนผมคงต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ"