บทที่ 1049 รู้จักเอาตัวรอด

"ไม่เอาค่ะ!" เสี่ยวฮวาไม่หลงกลหรอก! แม่เป็นผู้ใหญ่ เธอเป็นเด็ก เด็กจะไปสู้ผู้ใหญ่ได้ยังไง

แต่ถึงปากจะพูดออกไปแบบนั้น ทว่าในใจกลับเริ่มแอบแข่งขันแล้ว นึกในใจว่า ฉันจะต้องพยายามให้มากกว่าแม่ให้ได้!

แม่เป็นผู้ใหญ่แล้วยังพยายามขนาดนี้ ฉันเป็นแค่เด็ก อะไรก็ทำไม่เป็น มีสิทธิ์อะไรที่จะไม่พยายาม

ต้องพยายามทำเรื่องต่างๆ ให้มากขึ้น ต้องพยายามเรียนรู้สิ่งต่างๆ ให้มากขึ้น รอจนวันข้างหน้าโตขึ้น จะได้ไปปกป้องคนที่ตัวเองใส่ใจ

และก็อยากให้ทุกคนที่ตัวเองรักสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสบายใจขึ้น มีความสุขขึ้นเพราะการมีอยู่ของตัวเอง! เหมือนอย่างพี่รองไงล่ะ!