บทที่ 1068 ความเร็วมือ

เห็นสองพ่อลูกส่งใบชาสดมาให้เยอะขนาดนี้ กะดูแล้วน่าจะใกล้ถึงยี่สิบจิน หลี่ชิงเฟิงจะบอกว่าไม่ประหลาดใจก็คงไม่ได้

"จงต้า ใบชาพวกนี้นายเด็ดเองทั้งหมดเลยเหรอ" หลี่ชิงเฟิงไปหาตะกร้าไม้ไผ่มา แล้วเทใบชาลงไป ใบชาที่เดิมทีอัดแน่นอยู่ด้วยกันพอถูกเทออกมาก็ฟูขึ้นในพริบตา ตะกร้าใบเดียวใส่ไม่พอเลยจริงๆ หลี่ชิงเฟิงจึงไปหาตะกร้าใบที่สองมาใส่ เต็มเปี่ยมทั้งสองตะกร้าเลย!

จงต้าพยักหน้ายิ้มๆ "ใช่ครับ เถ้าแก่ พวกนี้ผมเด็ดเมื่อช่วงเช้า เดี๋ยวพอกินข้าวเที่ยงเสร็จ ผมจะไปเด็ดอีก รับรองว่าต้องเด็ดได้เยอะขนาดนี้อีกแน่ครับ!”

“ตรงนี้กะดูแล้วน่าจะมียี่สิบกว่าจิน ถ้าตอนบ่ายเด็ดได้อีกยี่สิบกว่าจิน ก็จะได้ประมาณเกือบห้าสิบจิน พอให้เถ้าแก่ชงดื่มไปได้อีกนานเลยล่ะครับ!"

พูดไปพลาง สายตาก็กวาดไปเห็นอุปกรณ์ต้มโหยวฉาที่มีฝุ่นจับอยู่ข้างเตา ก็ขมวดคิ้วอย่างลืมตัว รู้สึกไม่ค่อยเข้าใจนัก