บทที่ 1072 ดอกจือจื่อ

จื่ออวี๋ร้องไห้อย่างน่าสงสาร

ร้องไห้จนแทบจะขาดใจ รู้สึกน้อยอกน้อยใจเป็นอย่างมาก

ด้วยเหตุนี้ ท้องฟ้าจึงเปลี่ยนสี เดิมทีวันนี้อากาศดีมาก แสงแดดสดใส

แต่ในเวลานี้ เมฆดำทะมึนกลับก่อตัวรวมกันอย่างรวดเร็ว เพียงครึ่งนาที ท้องฟ้าสีครามก็หายไป เมฆดำปกคลุมไปทั่ว

ผ่านไปไม่นาน สายฝนก็เทกระหน่ำลงมาจากบนฟ้าดังเปาะแปะ พร้อมกับฝูงอีกาที่บินวนไปมาอย่างบ้าคลั่ง