บทที่ 1079 ของใช้ผู้หญิง

ตอนที่เดินไปส่งทั้งสองคนออกจากลานบ้าน ในอ้อมกอดของเขาอุ้มจื่ออวี๋ที่เปลือกตาแทบจะปิดเข้าหากันอยู่รอมร่อ ข้างกายยังมีจื่อเหิงที่ปากมันแผล็บเดินตามมาด้วย

หลิ่วเยี่ยนนั่งประจำที่คนขับ หันไปมองออกนอกหน้าต่างรถ มองเห็นสามพ่อลูกยืนอยู่ท่ามกลางดงดอกไม้ด้วยใบหน้าอ่อนโยนเพื่อมองส่งพวกเขาจากไป

เธอเงยหน้าขึ้นมองดูบ้านแวบหนึ่ง แล้วก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ลานบ้าน นึกในใจว่า ถ้าตัวเองสามารถใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่แบบนี้ไปได้ตลอดก็คงจะดีสิ

แต่ทว่า วินาทีต่อมาก็ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ หัวเราะเยาะตัวเองออกมา โบกมือให้กับสามพ่อลูก จากนั้นก็ขับรถออกไป

ตอนบ่าย หลี่ชิงเฟิงยังต้องพาลูกสองคนเข้าป่าไปไหว้สุสานอีก