บทที่ 1084 ลูกผู้ชายตัวจริง

เขายังไม่ทันได้คิดให้ตก หลูเสี่ยวเยวี่ยก็สะพายกระเป๋าเฉียงบ่า ในมือถือพวงกุญแจรถมอเตอร์ไซค์เดินออกมาจากห้องนอนแล้ว

เธอมองหลูชิ่งหลินแวบหนึ่ง ขยับยิ้ม แล้วเอ่ยว่า "พ่อ ฉันไปแล้วนะ!" "ดื่มเหล้าให้น้อยลงหน่อย ดื่มเหล้ามันเสียสุขภาพ"

หลูชิ่งหลินมองดูชามเปล่าตรงหน้าแวบหนึ่ง แล้วก็เงยหน้ามองลูกสาวเสี่ยวเยวี่ยอย่างเหม่อลอย

ตอนที่เขามองเสี่ยวเยวี่ย ในลานบ้านที่มืดมิดด้านนอกก็มีแสงฟ้าแลบสาดส่องเข้ามาพอดี

อาบไล้ร่างของเสี่ยวเยวี่ยจนดูราวกับทั้งร่างถูกเคลือบด้วยขอบสีทอง