บทที่ 1090 ทำวัวหาย

หลี่ชิงเฟิงจู่ๆ ก็นึกถึงเรื่องราวในอดีตอันแสนไกลขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง

ตอนนั้นเขาอายุสิบกว่าปี เข้าป่าไปตัดฟืน ตอนเที่ยงขณะกำลังจะกลับบ้าน ก็บังเอิญเจอกับเสี่ยวเยวี่ยในวัยเพียงสี่ห้าขวบอยู่ข้างทางเดินบนภูเขาใกล้ๆ หมู่บ้าน

เสี่ยวเยวี่ยตัวผอมบาง เล็กนิดเดียว ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ด้านในของทางเดินบนภูเขาร้องไห้ไม่หยุด

หลี่ชิงเฟิงยืนอยู่บนทางเดินบนภูเขา โค้งตัวมองลอดผ่านช่องว่างของพุ่มไม้เพื่อสำรวจดูเด็กผู้หญิงตัวน้อยคนนี้

เด็กผู้หญิงตัวน้อยสวมเสื้อผ้าขาดวิ่นที่ทั้งสกปรกและตัวใหญ่เกินไป ใบหน้าก็มอมแมมไปหมด