บทที่ 1095 หย่าร้าง

หลูชิ่งหลินมองดูลูกสาวที่ตัวเองรักใคร่มาตั้งแต่เด็กกล่าวหาตนเองด้วยถ้อยคำเย็นชา บนใบหน้าของเธอไม่ปรากฏร่องรอยความโศกเศร้าจากการสูญเสียน้องสาวเลยแม้แต่น้อย เมื่อนึกย้อนไปถึงเรื่องราวในอดีตที่เขาเอาแต่ใส่ใจลูกสาวคนโตจนละเลยลูกสาวคนเล็ก ก็อดไม่ได้ที่จะแหงนหน้าหัวเราะอย่างขมขื่นออกมา

"ฮ่าๆๆ!”

“เวรกรรมตามสนอง!”

“เวรกรรมตามสนองจริงๆ!”

“นี่แหละคือเวรกรรมตามสนอง!”