บทที่ 1096 ปล่อยข่าวลือ

ชาวเขาไม่มีทางทิ้งบ้านทิ้งที่นาแน่ๆ พอเธอพูดประโยคนี้ออกมา สีหน้าของหลูชิ่งหลินก็กลายเป็นดูไม่ได้อย่างที่คิด พอเห็นดังนั้น เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกได้ใจขึ้นมา แต่วินาทีต่อมา กลับได้ยินหลูชิ่งหลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "ไม่หย่าก็ได้ แต่เสี่ยวเยวี่ยตายยังไง รู้อยู่แก่ใจ!”

“ถ้าเธอไม่กลัวว่าเสี่ยวเยวี่ยจะมาทวงชีวิตกลางดึก ก็อยู่ต่อไปแล้วกัน!"

"เสี่ยวเยวี่ยเอ๊ย ลูกตายอนาถเหลือเกิน!" หลูชิ่งหลินร้องไห้ขึ้นมาอีกครั้ง น้ำหูน้ำตาไหลปนเปกันไปหมด ทุบตีพื้นร้องไห้โฮออกมา "ถ้าไม่ใช่เพราะแม่แกบังคับให้แกไปบ้านป้ากลางดึกที่ฝนตกหนัก แกก็คงไม่ตาย!”

“เสี่ยวเยวี่ยเอ๊ย รีบกลับมาเถอะลูก!”

“ฮือๆๆ"