บทที่ 1098 หญิงสาวคนที่สาม

เขตคฤหาสน์มีประตูใหญ่ให้เข้าออก แต่คฤหาสน์แถวแรกส่วนใหญ่ต่างก็เปิดประตูแยกต่างหากอีกบานหนึ่ง สามารถขับรถจากถนนใหญ่เข้าไปในคฤหาสน์ของตัวเองได้โดยตรง ไม่ต้องผ่านประตูใหญ่ของโครงการ

คฤหาสน์บ้านของหลี่ชิงเฟิงก็เป็นเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้น ตำแหน่งคฤหาสน์ของเขายังสะดวกสบายกว่าด้วยซ้ำ ถนนหน้าคฤหาสน์ถูกขยายให้กว้างขึ้นอีกครึ่งหนึ่งพอดีเพราะอยู่ใกล้กับสวนสาธารณะเล็กๆ ริมแม่น้ำ พอออกจากประตูบ้านก็เป็นสวนสาธารณะเล็กๆ ถัดไปถึงจะเป็นถนนใหญ่ ข้ามถนนใหญ่ไป ก็เป็นสวนสาธารณะเล็กๆ ริมแม่น้ำอีก

ก่อนหน้านี้จื่อเหิงกับจื่ออวี๋ต่างก็เคยมาดูบ้านหลังนี้แล้ว แต่การมาเพื่อจะอยู่อาศัยแบบวันนี้ ถือเป็นครั้งแรก เพิ่งจะเปิดประตูเข้าไป จื่อเหิงก็ร้องตะโกนเสียงหลงขึ้นมา เพราะบ้านว่างเปล่า พอเขาร้องตะโกนก็มีเสียงสะท้อน เจ้าตัวเล็กก็เลยอดใจไม่ไหว ตะโกนออกไปสุดเสียง พอได้ยินเสียงสะท้อนของบ้าน ไม่เพียงแต่เขาจะชอบใจ จื่ออวี๋ที่อยู่ในอ้อมอกของหลี่ชิงเฟิงก็ยังชอบใจจนตบมือแปะๆ

ผ่านไปไม่นาน ก็มีชายหญิงวัยกลางคนหลายคนเดินลงมาจากชั้นบน หนึ่งในนั้นมองสำรวจสามพ่อลูกหลี่ชิงเฟิงด้วยความอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย แล้วเอ่ยถามว่า "คุณคือเถ้าแก่หลี่ใช่ไหมคะ"

หลี่ชิงเฟิงพยักหน้า "ลำบากทุกคนแล้วครับ ทำความสะอาดเสร็จหมดแล้วเหรอครับ"