บทที่ 1102 หนักจริงๆ นะ

หลิ่วเยี่ยนอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะตาม "พี่เฟิง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเราคือคนลงเรือลำเดียวกันแล้วนะคะ”

“รุ่งเรืองก็รุ่งเรืองด้วยกัน ลำบากก็ลำบากด้วยกัน”

“พี่วางใจได้เลย ไม่ว่าใครจะหักหลังพี่ แต่ฉันหลิ่วเยี่ยนจะไม่มีวันหักหลังพี่อย่างแน่นอน!"

หลังจากกำหนดทำเลที่ตั้งของร้านชานมได้แล้ว ทั้งสองคนก็ปรึกษาหารือเรื่องอื่นๆ กันอีกเล็กน้อย เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ท้องฟ้ามืดลง หลิ่วเยี่ยนเดินทางเข้าตัวเมืองในคืนนั้นเลย เพื่อที่พรุ่งนี้เช้าจะได้ไปหาทำเลเปิดร้านชานมทันที ส่วนหลี่ชิงเฟิงก็พาเด็กสองคนเดินทางกลับคฤหาสน์

คฤหาสน์ในเวลานี้แตกต่างจากคฤหาสน์เมื่อตอนเช้าอย่างสิ้นเชิง บ้านที่เดิมทีว่างเปล่า บัดนี้เต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ มากมาย โซฟา โต๊ะ ตู้ โทรทัศน์ เครื่องซักผ้า และของใช้ทั่วไปต่างๆ ล้วนมีครบครัน นอกจากนี้ ของใช้ในห้องครัวก็ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว หลี่ชิงเฟิงเดินสำรวจชั้นล่างก่อนหนึ่งรอบ เห็นว่าข้าวของไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่ชิ้นเดียว แถมพนักงานทำความสะอาดเมื่อเช้ายังเช็ดถูจนสะอาดเอี่ยมอ่อง ก็รู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก จากนั้นก็ขึ้นไปสำรวจชั้นบนอีกหนึ่งรอบ อุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ต่างๆ มาถึงหมดแล้ว พวกเตียงนอน ตู้เสื้อผ้า อ่างอาบน้ำอะไรพวกนี้ ล้วนมีครบถ้วน