บทที่ 1104 หลุดพ้นออกมา

ใช่แล้วล่ะ บนโลกใบนี้ มีเรื่องอะไรบ้างที่ยากเกินความสามารถของคนเรา ไม่มีหรอก ถ้ามี นั่นก็แปลว่าตัวเองยังพยายามไม่มากพอ หรือไม่ก็ตั้งความหวังไว้สูงเกินไปจนไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง ถ้าหากเป็นเป้าหมายเล็กๆ ที่สอดคล้องกับความเป็นจริงยังทำไม่ได้ ก็คงพูดได้แค่ว่าพยายามไม่มากพอจริงๆ ตัวอย่างเช่น ที่คนทั่วไปมักจะพูดว่าลดน้ำหนักให้ได้สักสิบชั่ง จะว่ายากก็ไม่ยาก จะว่าง่ายก็ไม่ง่าย แต่คนส่วนใหญ่ขอแค่กัดฟันฮึดสู้สักหน่อย ความจริงก็ยังสามารถทำได้สำเร็จ แต่ทว่า ถ้าหากคนที่มีน้ำหนักหนึ่งร้อยชั่งตั้งปณิธานว่าจะลดน้ำหนักให้ได้เก้าสิบชั่ง นั่นก็คือความไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงแล้ว นั่นคือความปรารถนาที่สูงส่งเกินกว่าความเป็นจริงไปมาก เป็นการแสดงออกถึงความโง่เขลาและความโลภ

การสร้างกระท่อมไม้หนึ่งหลัง สำหรับหลูเสี่ยวเยวี่ยที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วในตอนนี้ ความจริงก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่องที่เพ้อฝันเกินจริงนัก แต่ทว่า ผู้หญิงก็คือผู้หญิง รูปร่างก็เล็กกว่า พละกำลังก็ย่อมจะน้อยกว่าผู้ชายอยู่แล้ว กระท่อมไม้ที่หลี่ชิงเฟิงสามารถสร้างขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย สำหรับหลูเสี่ยวเยวี่ยแล้วกลับค่อนข้างยากลำบากอยู่บ้าง

เธอยืนอยู่ท่ามกลางป่าลึกที่ไร้ซึ่งผู้คน ข้างกายมีกระสอบปุ๋ยที่ตุงจนแน่นวางอยู่หนึ่งใบ ในมือจับมีดตัดฟืนเอาไว้แน่น ตรงหน้ามีกองไม้ที่เธอเพิ่งจะไปตัดกลับมาวางกองอยู่ ข้างๆ ยังมีโคมไฟพลังงานแสงอาทิตย์ส่องสว่างให้เธออยู่ด้วย

เธอเดินทางมาถึงที่นี่ตั้งแต่ก่อนฟ้ามืดเมื่อวานนี้แล้ว แต่เพราะว่าเวลาล่วงเลยมาจนดึกดื่น ประกอบกับเดินทางรอนแรมมาทั้งวัน หลังจากกินอิ่มหนำสำราญแล้ว เธอก็นอนหลับพักผ่อนบนสนามหญ้าข้างๆ หนึ่งคืน เช้าวันนี้พอฟ้าสางก็ตื่นขึ้นมากินข้าวแล้วก็เริ่มทำงาน

ความจริงแล้ว คืนที่ฝนตกหนักห่าใหญ่คืนนั้น เธอก็เดินทางรอนแรมอยู่ในป่ามาตลอด การหนีเข้าไปซ่อนตัวในป่าลึกเป็นแผนการของเธอมาโดยตลอด คืนที่มีพายุฝนโหมกระหน่ำคืนนั้นก็กลายเป็นจังหวะเวลาที่ดีที่สุด