บทที่ 1109 วิชาความรู้ทั้งชีวิต

กำลังจะหันหลังพาเด็กสองคนออกไป ก็บังเอิญเดินสวนกับเติ้งเจี๋ยไฉพอดี

เติ้งเจี๋ยไฉผลักประตูเข้ามาอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส ปากก็เอ่ยว่า "จื่อเหิง ดูสิว่าลุงเติ้งเตรียมอะไรมาให้หนู”

“ได้ยินว่าหนูมา ลุงก็รีบขึ้นมาหาหนูเลยนะเนี่ย!"

สิ้นเสียง สายตากลับจ้องเขม็งไปยังชายหนุ่มที่กำลังนั่งอยู่ริมโต๊ะอาหารในห้องส่วนตัว

หลี่ชิงเฟิงเอ่ยอย่างเกรงใจว่า "เชฟเติ้ง คุณดีกับจื่อเหิงเกินไปแล้วครับ ทุกครั้งที่จื่อเหิงมา คุณก็เอาของอร่อยมาให้เขาตั้งเยอะแยะ!"