บทที่ 1108 ได้เมียลืมแม่

พอคิดได้แบบนี้ เสี่ยวเยวี่ยก็ทำความสะอาดบาดแผลก่อน จากนั้นก็เด็ดสมุนไพรห้ามเลือดที่พบเห็นได้ทั่วไปในภูเขามาโปะไว้

เธอรู้สึกว่า หน่อไม้ที่จู่ๆ ก็ได้มานี้สำคัญกว่าการสร้างกระท่อมไม้เสียอีก ถ้าไม่รีบจัดการหน่อไม้พวกนี้ให้เรียบร้อย พรุ่งนี้มันก็จะยิ่งแก่ลงไปอีก พยากรณ์อากาศบอกว่าช่วงสองวันนี้ไม่มีฝนตก งั้นก็จัดการหน่อไม้ก่อนแล้วกัน

เดิมทีหน่อไม้พวกนี้ไม่ได้อยู่ในแผนการหรอกนะ แต่ในเมื่อบังเอิญเจอเข้า ก็ต้องจัดการหน่อไม้ให้เรียบร้อยก่อน อย่างน้อยมันก็เป็นอาหารที่ช่วยให้อิ่มท้องได้ อีกอย่างตอนนี้ก็เข้าสู่ช่วงปลายฤดูของหน่อไม้ขมแล้ว ถ้าพลาดโอกาสนี้ไป ถ้าอยากจะกินหน่อไม้ขมสดๆ อีกที ก็คงต้องรอจนถึงปีหน้าเลย

เสี่ยวเยวี่ยแหงนหน้าขึ้น ถอนหายใจออกมายาวๆ ร่างกายเหนื่อยล้า ซ้ำยังเต็มไปด้วยบาดแผลเลือดซิบ แต่ไม่รู้ทำไม ความรู้สึกที่ถูกเติมเต็มไปด้วยเรื่องกวนใจเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ กลับทำให้รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมองดูหน่อไม้ที่เธอขนกลับมาส่งกลิ่นหอมสดชื่นอยู่ท่ามกลางแสงแดด ก็ยิ่งรู้สึกว่าชีวิตแบบนี้มันช่างสบายและเบิกบานใจเหลือเกิน

หลี่ชิงเฟิงมีนัดกินข้าวกลางวันกับเฉาเฟยอวี่ สถานที่ก็นัดกันไว้ที่โรงแรมตงไหล ด้วยเหตุนี้ หลี่ชิงเฟิงจึงพาเด็กสองคนมาถึงก่อนเวลาเล็กน้อย