บทที่ 1115 ลมตั้งเค้าแล้ว

เติ้งเจี๋ยไฉเดินเข้ามานั่งลงบนโซฟา ยิ้มให้หลี่ชิงเฟิงพลางเอ่ยว่า "นายคิดว่าฉันกำลังเสียใจอยู่ล่ะสิ"

"ถ้างั้นนายก็ดูถูกฉันเกินไปแล้ว!"

เขาเอนหลังพิงพนักโซฟา แล้วพูดว่า "ฉันกำลังคิดอยู่ว่า ฝีมือทำอาหารของนายยอดเยี่ยมขนาดนี้ ถ้าไม่ได้มาเป็นอาจารย์ของฉัน มันก็น่าเสียดายจริงๆ!”

“ในขณะเดียวกัน การที่นายมีความสามารถแบบนี้แต่ไม่รู้จักใช้ให้เป็นประโยชน์ มันก็เสียของเปล่าๆ!"

พูดจบ เขาก็ลุกพรวดขึ้นนั่งตัวตรง ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หลี่ชิงเฟิงแล้วถามว่า "ชิงเฟิง นายเคยคิดที่จะใช้ความสามารถนี้สร้างชื่อเสียงให้โด่งดังไปทั่วหล้าบ้างไหม"