บทที่ 1117 ฉันทนไม่ไหวแล้ว

"เหว่ยโป ฉันปวดท้องมากจริงๆ เหมือนลูกจะคลอดออกมาแล้ว!" เจี่ยงปิงนอนอยู่บนเตียง ร้องตะโกนด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส

โจวเหว่ยโปหันขวับกลับมาทันที ตีหน้าทำท่าทางเหมือน 'หวังดี' แล้วพูดว่า "ปิงปิง ไม่ต้องกลัวนะ ฉันอยู่นี่แล้ว!”

“หมอก็บอกแล้วไงว่า นี่เป็นท้องแรกของคุณ ไม่คลอดเร็วขนาดนี้หรอก!”

“อย่าเพิ่งใจร้อนสิ!”

“รอฉันเก็บของเสร็จ จะรีบพาคุณไปโรงพยาบาลทันทีเลย!"