บทที่ 1118 พวกแกเลือกเอาเองก็แล้วกัน

เขารีบพุ่งเข้าไปที่ข้างเตียง เอ่ยถามด้วยสีหน้ารู้สึกผิดว่า "ปิงปิง คุณเป็นอะไรไป”

“ทำไมสีหน้าดูแย่ขนาดนี้ล่ะ"

เจี่ยงปิงค่อยๆ ลืมตาขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหยโรยแรงว่า "รีบ... รีบพาฉันไปโรงพยาบาลที"

"ได้ๆๆ!" โจวเหว่ยโปรีบเก็บของไปพลาง อธิบายไปพลาง "เมื่อกี้ฉันกำลังตุ๋นซุปไก่ให้คุณอยู่ในห้องครัว คิดว่าคุณคงไม่คลอดเร็วขนาดนี้ ก็เลยอยากจะตุ๋นซุปไก่เตรียมไว้ก่อน”

“แต่คิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะปวดหนักขนาดนี้"