บทที่ 1132 เหล้าผลไม้

เด็กน้อยถึงจะตัวเล็ก แต่ก็ไม่ได้โง่สักหน่อย

ตอนที่พี่ชายดันถ้วยฟู่เผินจื่อใบหนึ่งมาตรงหน้า เธออาศัยจังหวะที่พี่ชายเผลอ ยื่นมือไปคว้าหมับเข้าที่ถ้วยใบเล็กที่ใส่ผลไม้ของพี่ชายทันที แล้วก็ดึงเข้ามาหาตัวอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง

จื่อเหิงก็ตาไวพอๆ กัน ก่อนที่น้องสาวจะขโมยถ้วยไปได้ เขาก็คว้าหมับเข้าที่ถ้วยใบเล็กไว้แน่นเช่นกัน ถึงแม้เขาจะแรงเยอะ แต่เด็กน้อยก็แรงเยอะไม่เบาเหมือนกัน สองพี่น้องต่างคนต่างดึง ต่างคนต่างยื้อ ไม่มีใครยอมปล่อยมือ

แถมสีหน้าของเด็กน้อยยังนิ่งเฉยสุดๆ ทำหน้าบึ้งตึง ทำปากจู๋พ่นน้ำลายดังฟู่ๆ ตรงกันข้าม จื่อเหิงกลับดูร้อนรนกว่า เมื่อเห็นน้องสาวไม่ยอมปล่อยมือ ก็เริ่มกระวนกระวาย รีบเงยหน้าเล็กๆ ขึ้นไปขอความช่วยเหลือจากพ่อที่กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่

"พ่อครับ น้องแย่งของผม!"