บทที่ 1155 จักตอกไม้ไผ่

หลูเสี่ยวเยวี่ยชำเลืองมองดูสายฟ้าแลบและเสียงฟ้าร้องคำรามอยู่ข้างนอก อดไม่ได้ที่จะลูบแขนตัวเองเบาๆ

พอฟ้าฝนจะตก อุณหภูมิในป่าเขาก็ยิ่งลดต่ำลง แต่โชคดีที่หลังจากทุ่มเทแรงกายแรงใจมาทั้งวัน ในที่สุดเธอก็สร้างกระท่อมปูหญ้าคาจนเสร็จเรียบร้อย

เดิมทีเธอไม่ได้รีบร้อนที่จะสร้างกระท่อมหลังนี้หรอก แต่เมื่อคืนตอนดูพยากรณ์อากาศเห็นบอกว่าพรุ่งนี้อาจจะมีฝนตก เช้าวันนี้พอตื่นขึ้นมา เธอก็เลยเริ่มลงมือวุ่นวายกับการสร้างกระท่อมทันที

ช่วงเช้าเธอตื่นเช้าเป็นพิเศษ เช้ากว่าปกติมาก เพราะเธอรู้ดีว่าการสร้างกระท่อมไม่ใช่เรื่องง่าย ลำพังด้วยแรงของเธอคนเดียว คาดว่าคงต้องง่วนอยู่กับมันทั้งวัน

ดังนั้นหลังจากตื่นนอน เธอก็ทำงานอย่างไม่หยุดหย่อน ก่อไฟ ทำกับข้าว กินข้าว ทุกท่วงท่าลื่นไหลต่อเนื่องราวกับสายน้ำ