บทที่ 1161 แม่ลูก

ในเวลานี้เสี่ยวเยวี่ยกำลังเผชิญหน้ากับการต่อสู้เช่นนี้

เธออาจจะไม่ชนะ แต่หมีดำก็ไม่มีทางแพ้ หากการต่อสู้เริ่มขึ้นจริงๆ ผลลัพธ์ก็มีเพียงสองทางเท่านั้น คือไม่เธอถูกหมีดำตบตาย ก็หมีดำนั่นแหละที่ตบเธอตาย นอกจากผลลัพธ์สองทางนี้แล้ว ย่อมไม่มีทางออกที่สามอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ สายตาของเสี่ยวเยวี่ยจึงกวาดมองไปรอบๆ อย่างลืมตัว เพื่อพยายามค้นหาเส้นทางหลบหนีที่ดีที่สุด

เรื่องวิ่งหนีนั้น ลืมไปได้เลย เธอวิ่งสู้หมีดำไม่ได้แน่ เรื่องปีนต้นไม้ ก็ปีนสู้หมีดำไม่ได้อีกนั่นแหละ หมีดำถึงจะมีรูปร่างใหญ่โต แต่มันมีกรงเล็บที่แหลมคมและแข็งแรง จึงถือเป็นยอดฝีมือในการปีนต้นไม้อย่างแท้จริง เมื่อนำมาเทียบกันแล้ว มนุษย์ที่แค่ใช้เล็บตะกุยดินยังขุดดินออกมาไม่ได้สักก้อน กลับกลายเป็นฝ่ายด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด ส่วนหน้าผาสูงชันด้านหลัง เสี่ยวเยวี่ยก็ใช่ว่าจะสามารถปีนขึ้นไปมือเปล่าได้

ในเวลานี้ เสี่ยวเยวี่ยตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอย่างถึงที่สุด สู้ก็สู้ไม่ได้ หนีก็หนีไม่พ้น ช่างเป็นเรื่องที่จนปัญญาเสียจริงๆ