บทที่ 120 ช่วยเหลือเกื้อกูล

หลี่ชิงเฟิงแตะหน้าผากลูกสาวเบาๆ เมื่อเห็นว่าอุณหภูมิปกติ ก็พยักหน้าแล้วเดินจากไป

จื่อเหิงที่เดิมทีนั่งยองๆ เล่นทรายอยู่ในลานบ้าน พอเห็นพ่อเดินออกไป ก็รีบวิ่งตามไปทันที

"ลูกตามมาทำไม? รีบกลับไปดูน้องเร็วเข้า"

หลี่ชิงเฟิงเห็นลูกชายเดินตามมา จึงรีบพูดดักว่า "น้องชอบมองลูกนะ รีบกลับไปเล่นเป็นเพื่อนน้องเร็ว"

จื่อเหิงไม่ยอม "ไม่เอา ผมจะไปกับพ่อ"