ตอนที่ 125
บทที่ 125 โดนชาวบ้านหัวเราะเยาะ
minibunny · 4,505 ตัวอักษร
แม้ภูเขายังคงเขียวชอุ่ม แต่เมื่อเดินเข้าไปสัมผัสใกล้ๆ จะเห็นว่าใต้ร่มไม้เขียวขจียังคงมีสีเหลืองแห้งเหี่ยวของพุ่มไม้แซมอยู่เป็นหย่อมๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
สีเหลืองแห้งเหี่ยวส่วนใหญ่เป็นวัชพืชอายุปีเดียว โดยเฉพาะพวกหญ้าที่มีรากเหง้าใต้ดิน
หญ้าพวกนี้จะเหี่ยวเฉาในฤดูใบไม้ร่วง และฟื้นคืนชีพในปีถัดไป ตรงตามคำกล่าวที่ว่า 'ไฟป่ามิอาจเผาผลาญ ลมใบไม้ผลิพัดผ่านก็ฟื้นคืน' จริงๆ
หลี่ชิงเฟิงรวบรวมหญ้าแห้งเหล่านี้อย่างรวดเร็ว มัดด้วยเถาวัลย์จนแน่น ไม่ถึงชั่วโมง เขาก็ได้หญ้าแห้งมาถึงสิบมัด
แต่ละมัดถูกเขาใช้แรงกดอัดจนแน่นปึ้ก ดูเผินๆ เส้นผ่านศูนย์กลางแค่ห้าหกสิบเซนติเมตร แต่ถ้าคลายเถาวัลย์ออก ปริมาตรของมันอาจจะใหญ่กว่ารถกระบะเสียอีก
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
