บทที่ 126 ไม่ต้องกลัวอดตาย

พอกลับถึงบ้าน หลี่ฟู่เอานก็บ่นกระปอดกระแปดด้วยความโมโห

"คนพวกนี้มันอิจฉาข้า ลูกเต้าพวกมันก็ใช่ว่าจะดีเท่าเอ็ง พวกมันถึงได้พูดจาแบบนั้น ชิงเฟิง เอ็งอย่าไปใส่ใจเลยนะ ไม่ว่าเอ็งจะขนอะไรกลับมา ข้าก็ดีใจทั้งนั้นแหละ"

หลี่ชิงเฟิงวางหญ้าแห้งลงแล้วยิ้ม "อาสี่ ผมไม่เก็บมาใส่ใจหรอกครับ อาก็อย่าโกรธไปเลย ผมกลัวว่าอาจะก่อไฟยาก ก็เลยเอาหญ้าแห้งพวกนี้มาเป็นเชื้อไฟ ส่วนในป่าผมตัดไม้ฟืนไว้แล้วเหมือนกัน แค่ขนมาทีเดียวไม่ไหวน่ะครับ"

ตลกน่า ขืนแบกไม้ฟืนทั้งหมดกลับมาทีเดียว ชาวบ้านคงตกใจตายกันพอดี

ตอนนี้หลี่ชิงเฟิงยังไม่อยากถูกชาวบ้านมองว่าเป็นสัตว์ประหลาด เลยต้องทำตัวโลว์โปรไฟล์ไว้ก่อนเป็นดี