บทที่ 127 ไหว้เจ้าป่าเจ้าเขา

หลี่ชิงเฟิงกองฟืนไว้ในลานบ้าน แล้วหันไปบอกอาสี่ "อาสี่ วันนี้ผมช่วยตัดแค่นี้ก่อนนะ รอให้ใช้ใกล้หมดแล้วค่อยบอกผม ไม่งั้นกองไว้เยอะๆ จะเกะกะบ้านเปล่าๆ"

"ได้ๆๆ!" หลี่ฟู่เอานดีใจจนหน้าบาน

แต่ในขณะนั้นเอง ทารกน้อยในอ้อมกอดก็บิดตัวไปมาและส่งเสียงอืออาขึ้นอีกครั้ง

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันทันที พูดเสียงเครียดว่า "ชิงเฟิง อย่าเพิ่งไปสนใจฟืนพวกนั้น รีบไปเชือดไก่ซะ"

"หา?" หลี่ชิงเฟิงหัวเราะ "อาสี่ ผมบอกตั้งกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเอะอะก็เชือดไก่ เก็บไก่ไว้กินไข่ดีกว่า"