บทที่ 1253 ยางระเบิด

หลี่ชิงเฟิงมองเธอผ่านกระจกมองหลัง เมื่อเห็นเธอมีความสุข มุมปากของเขาก็ยกขึ้นตามอย่างเป็นธรรมชาติ "ลูกรัก อยากกลับบ้านแล้วใช่ไหมลูก"

"จ๋าจ๋า" จื่ออวี๋ส่งเสียงเจื้อยแจ้ว

จื่อเหิงหัวเราะฮ่าๆ "ฮ่าฮ่า ไม่ใช่จ๋า ต้องบ้านสิ!”

“มา พูดตามพี่นะ บ้าน"

จื่ออวี๋มองปากพี่ชายอย่างงุนงง มองอยู่ครู่หนึ่ง ก็ลองอ้าปากพูดตาม "จ้าน"