บทที่ 1256 เป็นคนหรือผี

เหอคุนรีบเบรกหยุดฝีเท้ากะทันหัน เงยหน้าขึ้นมองสิ่งของเหล่านั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปในทันที "แย่แล้ว ฝ้าเพดานกำลังจะถล่มลงมาแล้ว"

"ส่านิว ปกป้องเด็กให้ดี!"

ส่านิวพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อปกป้องเด็กแล้ว โชคดีที่เขามีรูปร่างสูงใหญ่ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางใช้อ้อมกอดของตัวเองซ่อนร่างของเด็กน้อยที่อายุยังน้อยแต่อวบอ้วนกลมป๊อกคนนี้ไว้ได้มิดแน่ๆ

แต่ถึงกระนั้น เปลวเพลิงกองใหญ่นี้ก็เกรงว่าจะกลืนกินพวกเขาทั้งสี่คนเข้าไป เมื่อเห็นฝ้าเพดานร่วงหล่นลงมามากขึ้นเรื่อยๆ เส้นทางหลบหนีทั้งหมดก็ถูกตัดขาดลง

เหอคุนหันกลับไปมองส่านิวอย่างจนใจ แสยะยิ้มพลางเอ่ยว่า "ส่านิว ชาติหน้าพวกเราค่อยเกิดมาเป็นพี่น้องกันใหม่นะ"