บทที่ 1282 จองโต๊ะได้แล้ว

เมื่อเห็นเหล่าลูกค้าเดินออกจากร้านไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ไม่ว่าจะพยายามขวางไว้อย่างไรก็ไม่สำเร็จ สวี่กวงจวินและบรรดาผู้จัดการต่างก็เริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจ ทุกคนต่างเข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่งว่า เมื่อลูกค้าเดินออกไปแล้ว จะให้หันหลังกลับมานั้นไม่ง่ายเลย เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับคุณภาพของอาหาร แต่เป็นเรื่องของ 'อารมณ์' ลูกค้ารู้สึกว่าตนเสียเวลามาฟรีๆ ตลอดทั้งเช้า รู้สึกว่าถูกหลอก จึงมีความโกรธเคืองอยู่ในใจ และความโกรธนี้เองที่อาจทำให้พวกเขาไม่คิดจะก้าวเท้าเข้ามาที่โรงแรมตงไหลอีกเลย

สวี่กวงจวินและคนอื่นๆ ซึ่งเข้าใจถึงผลกระทบอันร้ายแรงนี้ดี จึงพยายามหาวิธีทุกวิถีทางเพื่อหน่วงเหนี่ยวลูกค้าไว้ แต่ไม่ว่าจะพูดจาหว่านล้อมอย่างไร ลูกค้าเหล่านี้ก็ไม่ยอมกลับไปนั่งที่โต๊ะ กลุ่มคนเดินมุ่งหน้าออกจากโถงใหญ่ไปยังลานจอดรถ สวี่กวงจวินและคนอื่นๆ ล้อมกลุ่มลูกค้าไว้พลางขอร้องอ้อนวอนว่าเชฟเทพหลี่กำลังจะมาถึงแล้ว ถ้าเป็นเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน คำพูดนี้อาจจะยังมีคนเชื่ออยู่บ้าง แต่มาถึงตอนนี้ไม่มีใครสนใจฟังพวกเขาอีกแล้ว ลูกค้าเอาแต่สะบัดแขนเสื้อเดินออกไป แม้แต่จะพูดด้วยก็ยังไม่อยาก

ในขณะที่สวี่กวงจวินและคนอื่นๆ กำลังสิ้นหวัง พนักงานแคชเชียร์ด้านหน้าก็วิ่งตามออกมา: "ผู้จัดการทั่วไปคะ มีลูกค้าหลายโต๊ะขอทำเรื่องคืนโต๊ะค่ะ!”

“แถมยังมีอีกหลายคนที่ปฏิเสธที่จะจ่ายเงิน บอกว่าตัวเองไม่ได้กินอะไรเลย แม้แต่ค่าบริการก็ไม่ยอมจ่ายค่ะ"

สวี่กวงจวินตัวสั่นเทา คิดในใจว่างานเข้าแล้ว เขาจึงรีบตะโกนบอกทุกคนให้รีบวิ่งไปสกัดหน้าเหล่าลูกค้าที่ไปถึงลานจอดรถแล้วทันที หากเกิดกระแสการคืนโต๊ะแบบนี้ขึ้นมา ต่อไปต้องมีพวกที่จ้องจะกินฟรีมาเล็งที่โรงแรมตงไหลแน่ พวกเขาจึงรีบวิ่งไปขวางหน้าลูกค้า แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากก็ถูกลูกค้าที่กำลังโกรธผลักออกไปด้านข้าง หัวหน้าแผนกห้องอาหารได้แต่ปาดน้ำตา หากออเดอร์ของเช้านี้ถูกยกเลิกทั้งหมด พวกเขาจะต้องถูกหักเงินเดือนแน่ๆ ส่วนเหล่าผู้จัดการเองก็ร้อนใจ เพราะตนเองก็หนีไม่พ้นความรับผิดชอบเช่นกัน