บทที่ 1307 น้ำลายนั้นทรงพลังมาก

พืชตระกูลถั่วที่พบเห็นได้ทั่วไปในพื้นที่ชนบทของมณฑลกวางตุ้ง ได้แก่ ถั่วฝักยาว ถั่วแขก ถั่วแมว เป็นต้น ในบรรดาพืชเหล่านี้ ถั่วแขกนำมาผัดแห้งแล้วอร่อยมาก ถั่วแมวนำมาผัดกับหมูสามชั้นก็หอมหวนชวนกิน ส่วนถั่วฝักยาวนั้นมีวิธีทำมากมายนับไม่ถ้วน ไม่ว่าจะผัดแห้งหรือผัดใส่ผักต่างๆ ก็ล้วนเป็นเมนูรสเลิศ

แต่เมนูที่เป็นที่ชื่นชอบไปทั่วทุกหนทุกแห่ง คงหนีไม่พ้นเมนู 'ถั่วฝักยาวดองผัดหมูสับ' ไม่เพียงแต่รสชาติอร่อย แต่ยังเป็นเมนูที่ช่วยให้กินข้าวได้เยอะมากอีกด้วย และเมื่อถั่วฝักยาวนำมาหมักจนกลายเป็นถั่วดองแล้ว ก็สามารถเก็บไว้กินได้นานทีเดียว

ในแปลงผักของหลี่ชิงเฟิงก็มีถั่วฝักยาวเช่นกัน หลังจากจัดการงานบ้านในช่วงเช้าเรียบร้อย และพาน้องจื่ออวี๋เดินเล่นในลานบ้านอยู่สองรอบ เขาก็หยิบตะกร้าเดินมุ่งหน้าไปยังแปลงผัก จื่ออวี๋ก็ติดตามมาด้วย หลี่ชิงเฟิงวางเธอนั่งที่หัวแปลงผัก โดยมีเสือดาวเมฆคอยเป็นเบาะรองนั่งหลังให้ ซึ่งทั้งปลอดภัยและวางใจได้ ส่วนตัวเขาเองเดินเข้าไปในสวนผักขนาดใหญ่ มองดูแปลงผักที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ราวกับว่ามันเปลี่ยนแปลงไปทุกวันคืน

เดิมทีสวนผักแห่งนี้เคยเป็นพื้นที่รกร้าง ต่อมาในช่วงฤดูหนาวจึงได้ปลูกผักใบเขียวไว้หลายชนิด แต่ต่อมาเมื่อผักใบเขียวเหล่านั้นหมดฤดู ก็ได้ถูกแทนที่ด้วยเสื้อผ้าชุดใหม่สำหรับฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ในช่วงแรก ไม่ว่าจะเป็นพริก มะเขือเทศ หรือถั่ว ทุกอย่างเป็นเพียงต้นกล้าต้นเล็กๆ เท่านั้น แต่ด้วยการดูแลของพวกไก่ป่า ตอนนี้ต้นกล้าจิ๋วเหล่านั้นต่างกลายเป็นผู้ชนะที่ผลิดอกออกผลเต็มสวน

ถั่วฝักยาวถูกปักด้วยไม้ไผ่เพื่อให้ลำต้นเลื้อยพันขึ้นไป ฝักถั่วที่เรียวยาวห้อยระย้าลงมาราวกับผมเปียของเด็กสาว หลี่ชิงเฟิงเด็ดถั่วเหล่านั้นเล่นไปเรื่อยๆ จนบังเอิญเห็นมะเขือเทศสุกจัดจึงเด็ดติดมือมาด้วย เขาเช็ดกับเสื้อสักสองสามครั้งแล้วเดินกลับไปที่หัวแปลงผักเพื่อยื่นให้จื่ออวี๋ จื่ออวี๋จ้องมองผลไม้สีแดงอวบอ้วนนั้นด้วยดวงตากลมโต เพียงแค่แวบเดียวที่เห็น เธอก็ยื่นมือสองข้างมารับทันทีโดยไม่ลังเล มือของเธอเล็กจิ๋ว แม้จะพยายามกางมือจนกว้างแค่ไหนก็ไม่สามารถครอบคลุมผลไม้ลูกใหญ่ได้