บทที่ 1336 น้ำมันเห็ด

เมื่อล้างเห็ดจนสะอาดหมดจดแล้ว เขาก็ใช้พลังฝ่ามือช่วยรีดน้ำออกจากตัวเห็ดจนแห้งสนิท จากนั้นจึงตั้งกระทะใส่น้ำมันจนร้อนจัด พอน้ำมันเดือดได้ที่ ก็นำเห็ดโคนเส้นที่ฉีกเตรียมไว้ลงไปทอด

เมื่อสัมผัสกับน้ำมันร้อนๆ เห็ดสีขาวขุ่นค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเหลืองทองตามแรงทอด กลิ่นหอมหวนที่เข้มข้นเริ่มฟุ้งกระจายออกมา เป็นกลิ่นที่หอมยิ่งกว่าซุปไก่เสียอีก เพราะกลิ่นนี้เอง ทำให้ทั่วทั้งบ้านราวกับถูกอบอวลไปด้วยความหอมน่าทานไปเสียหมด

จื่อเหิงจ้องมองเส้นเห็ดที่ถูกทอดจนเป็นสีเหลืองกรอบเพิ่งขึ้นจากกระทะด้วยความคาดหวัง เส้นเห็ดพวกนั้นก่อนลงกระทะมีความหนาประมาณนิ้วมือของเขา แต่หลังจากทอดเสร็จแล้ว มันหดเล็กลงจนเหลือเท่ากับไม้จิ้มฟันสองอันประกบกัน ความยาวแทบไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก จึงดูเรียวเล็กคล้ายกับเห็ดเข็มทอง ทว่าเห็ดชนิดนี้หอมยิ่งกว่าเห็ดเข็มทองหลายเท่า เพียงแค่ยังไม่ได้นำเข้าปาก ก็สามารถสัมผัสได้ถึงรสชาติอันเป็นที่สุดที่ถูกสกัดจนเข้มข้นอยู่ในอากาศแล้ว

มือเล็กๆ ของจื่อเหิงพยายามเอื้อมไปสำรวจในอ่างสแตนเลสอยู่หลายครั้ง แต่ก็ถูกสายตาคมกริบของพ่อสั่งให้ถอยกลับมาทุกครั้ง สุดท้ายเขาทำได้เพียงกัดฟันกลืนน้ำลายรออย่างอดทน เมื่อพ่อทอดเห็ดจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็นึกว่าในที่สุดก็จะได้กินเสียที แต่กลับเห็นพ่อไปหยิบขวดโหลแก้วมาหลายใบ แล้วบรรจุเห็ดที่เย็นตัวลงพร้อมกับน้ำมันลงไปในขวด

จื่อเหิงเริ่มร้อนใจ: "พ่อครับ ทำไมต้องเอาพวกมันใส่ขวดหมดเลยล่ะ?”