บทที่ 1360 นิสัยเสีย

หลี่ชิงเฟิงแอบขำอยู่ในใจขณะคอยฟังเสียงกระซิบกระซาบของทั้งสามคน เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะยกเกี๊ยวไปวางไว้ที่โต๊ะพร้อมกับโจ๊กหมูใส่ไข่เยี่ยวม้าอยู่แล้ว แต่เพราะได้ยินบทสนทนาของทั้งสามคน เขาจึงแกล้งทำเป็นถ่วงเวลาเอาไว้ ต้องทำให้พวกเขาอยากจนน้ำลายสอให้ได้

พอทั้งสามคนทานโจ๊กหมูใส่ไข่เยี่ยวม้าจนหมดแล้ววางชามลงพลางบอกว่าอิ่มแล้ว หลี่ชิงเฟิงถึงได้แกล้งถามด้วยความประหลาดใจว่า: "อิ่มกันเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”

“แน่ใจนะ?”

“เกี๊ยวของฉันนี่เพิ่งจะนึ่งสุกใหม่ๆ พวกนายยังไม่ได้แตะเลยสักชิ้น ก็อิ่มกันแล้วเหรอ?"

อ้าว? ยังมีเกี๊ยวอีกเหรอ? ถ้างั้น... ก็ยังไม่อิ่มแล้วกัน ทั้งสามคนไม่รีรอแม้แต่น้อย รีบนั่งกลับลงบนเก้าอี้ทันที ไอ้วัวโง่ร้อนใจที่สุด เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองยังไม่อิ่ม มันรีบตักโจ๊กใส่ชามของตัวเองเพิ่มอีกชาม แล้วขณะที่ยัดโจ๊กเข้าปากก็ส่งเสียงอู้อี้ว่า: "ยังไม่อิ่มครับยังไม่อิ่ม ผมยังจะกินเกี๊ยวอีก"