บทที่ 1365 โรคลับของไอ้วัวโง่

เหอคุนไม่รู้ว่าอาจารย์ของเขามีใครอยู่ที่บ้านบ้าง แต่เห็นว่าอาจารย์พาเด็กๆ มาด้วยทุกครั้งที่เข้าเมืองเหอซื่อ จึงเดาว่าอาจารย์คงไม่มีใครที่บ้านช่วยแบ่งเบาภาระในการดูแลเด็กๆ เขาจึงรีบดึงตัว 'ไอ้วัวโง่' เข้ามาใกล้ขึ้นแล้วกล่าวต่อว่า: "อีกอย่างครับอาจารย์ ผมเองก็มีความเห็นแก่ตัวอยู่เล็กน้อย”

“ผมอยากให้อาจารย์ช่วยดูแลไอ้วัวโง่มันหน่อยครับ”

“ไอ้วัวโง่อยู่ข้างตัวอาจารย์ ต้องปลอดภัยกว่าอยู่ข้างตัวผมแน่นอน"

"อ้อ?" หลี่ชิงเฟิงรู้สึกฉงน "ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ?" เหอคุนเหลือบมองไอ้วัวโง่แล้วถอนหายใจออกมาคำหนึ่งก่อนจะพูดว่า: "ไอ้วัวโง่มันดูเหมือนจะแข็งแรงสมบูรณ์ดี แต่จริงๆ แล้วมันมีอาการป่วยร้ายแรงอยู่ครับ”

“และมันจะกำเริบทุกๆ สองถึงสามเดือนครั้ง"