บทที่ 1366 ลูกผู้ชายเสียน้ำตา

หลี่ชิงเฟิงมองดูท่าทางที่ใสซื่อบริสุทธิ์ของไอ้วัวโง่ แม้ว่าเหอคุนจะพูดเรื่องที่ตนเองกำลังเผชิญอยู่ แต่มันกลับดูไม่ใส่ใจนัก เขาอดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสาร จึงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า: "เอาล่ะ ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ก็ให้ไอ้วัวโง่มาอยู่กับฉันเถอะ”

“ถึงแม้ฉันจะไม่ได้มีวิธีรับประกันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าจะดูแลไอ้วัวโง่ได้ดีแค่ไหน แต่เชื่อใจฉันเถอะ ฉันจะพยายามปกป้องมันอย่างสุดความสามารถ"

เหอคุนได้ยินดังนั้นจึงรีบดึงตัวไอ้วัวโง่ให้คุกเข่าลงไปพร้อมกับตน: "ไอ้วัวโง่ เร็วเข้า โขกศีรษะให้อาจารย์ปู่ ขอบคุณอาจารย์ปู่ซะ" ไอ้วัวโง่ไม่ได้โง่จริงๆ มันเพียงแค่มีระดับสติปัญญาต่ำกว่าคนปกติเท่านั้น เมื่อได้ยินคำสั่งของหัวหน้า มันก็รีบโขกศีรษะทันที: "ขอบคุณอาจารย์ปู่ครับ"

หลี่ชิงเฟิงส่งสัญญาณให้ทั้งคู่ลุกขึ้น แล้วกล่าวว่า: "ยังไม่ต้องรีบขอบคุณฉัน”

“ฉันยังไม่เคยเห็นอาการตอนที่นายกำเริบมาก่อน ดังนั้นฉันก็ยังไม่กล้ายืนยันร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าตัวเองจะช่วยนายได้”