บทที่ 1370 ราชาแห่งผลหยางเหมย

หลี่ชิงเฟิงเห็นไอ้วัวโง่ไม่มีความคิดเห็นอะไรเลย แม้แต่จะถามว่าทำไมเขาก็ยังไม่ถาม เขารู้สึกโล่งใจอย่างยิ่ง ท่าทีของไอ้วัวโง่เช่นนี้ เป็นเพราะมันเชื่อใจเขาอย่างเต็มที่ หากไม่เชื่อใจ มันต้องถามถึงเหตุผลอย่างแน่นอน แต่นี่แม้แต่เหตุผลมันก็ไม่ถาม เอาแต่เชื่อฟังทุกอย่างที่เขาพูด สิ่งนี้ทำให้หลี่ชิงเฟิงรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก

เขาจึงเป็นฝ่ายอธิบายเองว่า: "ไอ้วัวโง่ ที่ฉันให้เธอแยกไปอยู่คนละหลัง เหตุผลหลักคือฉันคำนึงว่าคนเราทุกคนต่างก็มีความเป็นส่วนตัว”

“เธอมีความเป็นส่วนตัวของเธอ ฉันก็มีความเป็นส่วนตัวของฉัน”

“ถ้าพวกเราอาศัยอยู่ด้วยกันหมด เราก็จะไปพบเจอความเป็นส่วนตัวของกันและกันเข้า”

“แบบนี้ไม่เป็นผลดีต่อความสัมพันธ์และความปรองดองของพวกเรา เธอเข้าใจไหม?"