บทที่ 1382 ทะเลาะกันแล้ว

หลี่ชิงเฟิงแนะนำว่า: "นี่คือไอ้วัวโง่ ต่อไปจะมาช่วยงานพวกเรา" จากนั้นเขาก็หันไปพูดกับไอ้วัวโง่ว่า: "ไอ้วัวโง่ นี่คือพี่ชายฉู่จีจี ส่วนนี่คือหวงหย่าจือภรรยาของพี่ฉู่จีจี ให้เรียกว่าพี่สะใภ้นะ”

“ส่วนเด็กคนนี้คือลูกสาวของพี่ฉู่จีจี ชื่อหว่านอวี้" ไอ้วัวโง่ก็ขานรับเป็นรายบุคคล: "สวัสดีครับพี่จีจี สวัสดีครับพี่สะใภ้ สวัสดีครับพี่หว่านอวี้"

หลี่ชิงเฟิง: ...... หลี่ชิงเฟิงพูดไม่ออก ทว่าเด็กน้อยจื่ออวี๋ที่อยู่ในอ้อมแขนกลับหัวเราะร่าจนน้ำลายกระเด็น ตอนนี้เธอเริ่มฟังภาษาผู้ใหญ่รู้เรื่องแล้ว แม้จะไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ก็พอจับใจความได้ เธอจึงหัวเราะชอบใจ

ดวงตากลมโตเป็นประกายจ้องมองเพื่อนรุ่นเดียวกันที่กำลังคว้าอาหารยัดใส่ปาก เธอตื่นเต้นมาก ถ้าเป็นเธอทำแบบนี้ พ่อจะต้องตีมือเธอแน่ๆ เธอจึงรีบชี้ไปที่เพื่อนรุ่นเดียวกันที่อยู่ตรงหน้าแล้วตะโกนว่า: "มือๆ~ มือๆ~" อยากให้พ่อตีมือเพื่อนบ้าง

หลี่ชิงเฟิงที่ยังไม่ทันหายงงจากท่าทางซื่อบื้อของไอ้วัวโง่ ก็เห็นเจ้าตัวเล็กในอ้อมแขนชี้ไปที่หว่านอวี้ด้วยท่าทางสะใจ เขาจึงรีบคว้ามือเล็กๆ ของเธอกลับมาไว้ในอ้อมอก แต่ใบหน้ายังคงซ่อนความภูมิใจเอาไว้ไม่ได้: "ยุ่งน่า เธอก็ทานของเธอไป จะไปยุ่งเรื่องคนอื่นทำไม?"