บทที่ 1425 ตกตะลึงกับความเก่งกาจของตัวเอง

หลี่ชิงเฟิงมองเด็กทั้งสองคนหยอกล้อกันด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า

ปากก็คอยพร่ำบอกอยู่เป็นระยะว่า "จื่อเหิง อย่ารังแกน้องสิลูก!"

"เด็กดี อย่าทุบหัวพี่เขาสิลูก!"

เสียงหัวเราะหยอกล้อของสามพ่อลูกดังไปทั่วทั้งลานบ้าน

ทำเอาเสือลายเมฆและลิงที่อยู่บนฝั่งมองดูจนยิ้มกว้างแทบจะถึงหูราวกับคุณป้าน้าอาที่กำลังเอ็นดูหลาน