บทที่ 1454 แก้แค้นไอ้ยักษ์

สมองของซั่วซั่วหมุนเคว้ง แต่เขารู้ดีว่าหากวันนี้เขาไม่สามารถกู้หน้าตัวเองคืนมาได้ เกรงว่าจะต้องทำให้เหล่าแฟนคลับต้องผิดหวังเสียแล้ว อีกอย่าง ถ้าเขาสามารถกู้หน้าคืนมาได้ บางทีอาจจะมียอดผู้ติดตามเพิ่มขึ้นมาอีกระลอก เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็สูดหายใจลึกๆ สองสามครั้งแล้วกล่าวว่า: "พี่ชาย แกชื่ออะไรน่ะ?" พูดพลางหยิบขนมถุงหนึ่งออกมา หวังจะแบ่งให้ไอ้ยักษ์ได้กินบ้าง

ไอ้วัวโง่มองดูขนมในมือเขาด้วยท่าทางรังเกียจ: "ผมไม่กินอาหารขยะ" ซั่วซั่ว: ... นิ้วมือของเขาบีบถุงมันฝรั่งทอดแน่น ก่อนจะเก็บมันกลับไป เขาสูดหายใจลึกอีกครั้งแล้วพูดว่า: "ฮ่าๆ ไม่กินก็ไม่กิน ว่าแต่แกยังไม่ได้บอกชื่อเลยนะ”

“เรียกฉันว่า 'หนุ่มหล่อ' ก็ได้" ไอ้วัวโง่ตอบ

รอยยิ้มของซั่วซั่วแข็งค้างอยู่บนใบหน้า แต่ก็ยังฝืนพูดว่า: "ได้เลยหนุ่มหล่อ แล้วเดี๋ยวแกต้องกลับไปที่โรงงานหรือเปล่า?" ไอ้วัวโง่พยักหน้า: "ใช่ครับ" ซั่วซั่วดีใจมาก: "งั้นแกพาพวกเราไปด้วยได้ไหม?”

“ทำไมผมต้องพาพวกคุณไปด้วยล่ะ?"