บทที่ 1457 สิ่งที่สวยงามย่อมต้องอร่อยแน่

ไอ้วัวโง่ควักทองแท่งก้อนใหญ่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วฉีกยิ้มกว้างกล่าวว่า: "ปรมาจารย์ปู่ครับ ลูกพี่ฝากมาให้ท่านครับ"

หลี่ชิงเฟิงมองดูทองแท่งก้อนเล็กที่ส่องแสงสีเหลืองทองภายใต้แสงจากโคมไฟพลังงานแสงอาทิตย์ พลางนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่ใช่ว่าบอกไปแล้วหรือว่ารายได้ให้เอาไปทำเรื่องที่เป็นประโยชน์น่ะ? ทำไมถึงซื้อทองมาให้อีก?

ไอ้วัวโง่อธิบายว่า: "ลูกพี่บอกว่ารายได้ก็ส่วนรายได้ แต่ทองนี่คือสิ่งที่เขาในฐานะลูกศิษย์ขอมอบให้ท่านเป็นการแสดงความกตัญญูครับ”

“นี่เป็นเงินส่วนตัวของเขาซื้อเอง ไม่ใช่เงินของแก๊งคุนเหมินครับ"

หลี่ชิงเฟิงรับทองแท่งมาแล้วกล่าวว่า: "ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ฉันจะรับทองนี้ไว้ก่อน”