บทที่ 1461 ไข่มุกดำ

ตอนที่ไส้หมูทองคำกำลังโด่งดังเป็นพลุแตก อันที่จริงทุกคนก็เคยทำเลียนแบบกันมาแล้วทั้งนั้น แต่ถึงกระนั้น มันก็แค่ดึงดูดลูกค้าด้วยราคาที่ถูกกว่าได้เพียงช่วงวันสองวันแรกเท่านั้น พอลูกค้าพบว่าไส้หมูทองคำฉบับของก๊อปไม่สามารถเทียบชั้นกับไส้หมูทองคำของโรงแรมตงไหลได้เลยแม้แต่น้อย ลูกค้าก็ไม่หวนกลับมาอีกเลย ดังนั้น เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ในตอนนี้ ทุกคนต่างก็มีสีหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง

ชายคนนั้นกล่าวต่อไปว่า: "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ แล้วทำไมพวกเราไม่ลองหาทางออกอื่นดูล่ะ?”

“พวกเราไม่เห็นจำเป็นต้องไปก๊อปปี้เมนูอาหารของโรงแรมตงไหลเลย”

“เราสามารถเปิดตัวเมนูใหม่ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของพวกเราเอง และเป็นสิ่งที่โรงแรมตงไหลไม่มี" คำพูดนี้ทำให้ดวงตาของทุกคนในที่ประชุมเริ่มเปล่งประกายขึ้นมาอีกครั้ง ในชั่วพริบตา ทุกคนราวกับเดินหลุดพ้นออกมาจากม่านหมอก ในที่สุดก็มองเห็นสิ่งรอบตัวได้อย่างชัดเจน

ก่อนหน้านี้ พอทุกคนเห็นว่าโรงแรมตงไหลขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ก็เอาแต่คิดอยากจะทำของเลียนแบบเมนูของโรงแรมตงไหลเพียงอย่างเดียว จนลืมไปสนิทว่าร้านของตัวเองก็เป็นร้านอาหารที่มีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง ร้านอาหารที่ยืนหยัดด้วยตัวเอง ย่อมต้องมีขีดความสามารถในการคิดค้นนวัตกรรมใหม่เป็นของตัวเอง ไม่ต้องพูดถึงขั้นตั้งตนเป็นปรมาจารย์สร้างตำนานอะไรหรอก แต่การเปิดตัวเมนูใหม่ในทุกฤดูกาลหรือทุกเดือน ถือเป็นความสามารถพื้นฐานที่ร้านอาหารขนาดใหญ่ทุกแห่งต้องมี พวกเขาเอาแต่คิดจะลอกเลียนแบบ คิดแต่จะทำของก๊อป จนลืมตัวตนที่แท้จริงของตัวเองไปเสียสนิท