บทที่ 1487 น้ำค้างบนยอดเขา

เขาใส่ขวดแก้วที่บรรจุน้ำจนเต็มแน่นไว้ในมือของไอ้วัวโง่แล้วกำชับว่า: "ไอ้วัวโง่ น้ำขวดนี้สำคัญมาก เจ้าต้องเก็บรักษาไว้อย่างดีนะ”

“ไปถึงเมืองเหอแล้ว ให้ไปที่โรงแรมตงไหลก่อน”

“เจ้าเอาขวดน้ำนี้ไปให้สวี่กวงจวิน ต้องส่งให้ถึงมือเขาด้วยตัวเจ้าเองเท่านั้น!"

น้ำขวดนี้มีปริมาณไม่มากนัก ประมาณหนึ่งพันมิลลิลิตรเท่านั้น ไอ้วัวโง่ไม่เข้าใจนัก แต่ในเมื่ออาจารย์สั่งไว้อย่างไร เขาก็ทำตามอย่างนั้น เขากำขวดไว้แน่นแล้วกล่าวอย่างหนักแน่นว่า: "อาจารย์ครับ ผมทราบแล้ว! ผมมีแรงเยอะ ผมปกป้องน้ำหอมได้ อาจารย์วางใจเถอะครับ"

หลี่ชิงเฟิงยิ้มแล้วตบไหล่เขา เป็นสัญญาณให้เขารีบออกเดินทาง หลังจากไอ้วัวโง่จากไปแล้ว หลี่ชิงเฟิงก็ทอดสายตามองไปที่ดอกไม้และต้นไม้ในลานบ้านของตัวเองอย่างใจเย็น ในตอนนี้พลังเทพของเขาได้อัปเลเวลเป็นสถานะของเหลวแล้ว สามารถเกาะติดอยู่บนพื้นผิวของวัตถุได้เหมือนกับน้ำ สามารถรักษาบาดแผลภายนอกได้