บทที่ 1494 ทำน้องจื่ออวี๋หาย

ห้าวฉียิ้มแป้นกล่าวว่า: "ไม่มีใครสอนผมหรอกครับ ผมคิดเอง”

“คุณยายฉินครับ คุณบอกมาเถอะว่าคุณอยากหาพ่อใหม่ให้ลูกชายของคุณไหม"

แม่ม่ายฉินไม่นึกเลยว่า ตัวเองในวัยป่านนี้แล้ว จะต้องมาถูกเด็กตัวกะเปี๊ยกถามคำถามที่น่าเขินอายขนาดนี้ เธอเอียงหน้าไปมองห้องนอนด้านหลังเล็กน้อย แสงสว่างที่ปลายสายตาเหลือบเห็นว่าหลี่ฟู่เอลงจากเตียงแล้ว อารมณ์ของเธอก็ยิ่งพลุ่งพล่านจนยากจะควบคุม ส่วนหลี่ฟู่เอเองก็ยืนนิ่งไม่ไหวติง เขาก็อยากฟังเหมือนกันว่าแม่ม่ายฉินจะตอบว่าอย่างไร

แม่ม่ายฉินยิ้มเขินอาย แต่ไม่ตอบโดยตรง เพียงแต่กล่าวว่า: "ถ้ามีคนเต็มใจมาเป็นพ่อให้ลูกชายของฉัน ฉันก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้วล่ะ" คำตอบนี้แม้จะไม่ตรงไปตรงมานัก แต่ก็ชัดเจนพอสมควร ใบหน้าของหลี่ฟู่เอเผยรอยยิ้มเบิกบานขึ้นมาทันที เขาก้าวเท้าเตรียมจะเดินเข้าไปบอกว่าเขาเองนี่แหละที่เต็มใจจะเป็นพ่อให้หย่งซาน

ทว่าในวินาทีนั้นเอง เจ้าเด็กแสบห้าวฉีก็ตะโกนโวยวายขึ้นมาอีกว่า: "ฮ่าฮ่า ดีจังเลยครับ คุณยายฉิน ดีจังเลย!”