บทที่ 1531 ผันน้ำจากภูเขาปากนกอินทรี

คนกลุ่มนั้นพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ ในขณะนั้นเอง ชูจีจี๋ก็นำเครื่องสูบน้ำรีบเร่งเดินทางกลับมาถึงพอดี เขาติดตั้งเครื่องสูบน้ำให้เรียบร้อยแล้วต่อท่อส่งน้ำ จากนั้นก็เริ่มสูบน้ำจากลำธารทันที ด้วยเหตุนี้ ต้นกล้าที่กำลังเหี่ยวเฉาในนาข้าวที่แตกแห้งจึงได้เห็นน้ำในที่สุด นาข้าวเหล่านี้อยู่ติดกันเป็นผืน เพียงแค่ปล่อยให้น้ำจากท่อไหลลงสู่นาข้าวที่อยู่สูงที่สุดก่อน น้ำก็จะไหลหล่อเลี้ยงลงมาเรื่อยๆ จนถึงผืนด้านล่าง แม้จะมีท่อเพียงสายเดียว แต่ปริมาณน้ำที่ไหลออกมานั้นมหาศาลมาก น้ำในนาข้าวผืนที่อยู่สูงที่สุดเริ่มเต็มขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เมื่อเห็นน้ำไหลต่อไปยังนาข้าวผืนด้านล่าง หัวใจของทุกคนก็ผ่อนคลายลงอีกเปลาะหนึ่ง

ในเวลานี้ พวกเขาก็ได้ยินเสียงของชิงเฟิงสั่งการว่า: "แบ่งคนกลุ่มหนึ่งไว้ที่นี่ ส่วนคนอื่นตามฉันไปที่เหลือ เดี๋ยวเราจะไปขุดร่องผันน้ำกัน”

“ร่องผันน้ำหรือ?" ถังอี้ซินอึ้งไปครู่หนึ่ง "ชิงเฟิง จะผันน้ำมาจากไหนหรือ?" ในตอนนี้ ช่องน้ำเดิมถูกปิดตายไปแล้ว หากต้องการขุดร่องผันน้ำใหม่จากฝายต้นน้ำลงมา เห็นทีคงจะเป็นเรื่องยาก เขาขมวดคิ้วกล่าวว่า: "นายจะขุดร่องผันน้ำสายใหม่จากด้านบนหรือ?”

“ถ้าเป็นแบบนั้น การมีร่องผันน้ำเป็นของหมู่บ้านเราเองย่อมเป็นเรื่องที่ดีที่สุด”

“เราจะได้ไม่ต้องไปคอยมองหน้าใคร”