บทที่ 154 เกล็ดมังกร

ต่งเยี่ยนตะเกียกตะกายลุกขึ้น แล้วพุ่งตัวเข้าใส่หลี่ชิงเฟิงอย่างบ้าคลั่ง

มือทั้งสองกางออกดุจกรงเล็บ เป้าหมายชัดเจนคือจื่ออวี๋ที่อยู่ในอ้อมกอด

หลี่ชิงเฟิงขมวดคิ้ว ยกเท้าถีบสวนออกไป

ปลายนิ้วของต่งเยี่ยนห่างจากตัวจื่ออวี๋เพียงแค่สิบเซนติเมตร

แต่ทันใดนั้นหน้าท้องก็เกร็งกระตุก ความเจ็บปวดแสนสาหัสแล่นพล่านจากหน้าท้องกระจายไปทั่วร่าง