บทที่ 1557 ถ่ายออกมาเป็นเลือด

หลี่ชิงเฟิงจึงกล่าวว่า: "อาสะใภ้รอง เรื่องในครอบครัวของอา ผมคงไม่ขอเข้าไปยุ่งนะครับ เด็กๆ ที่บ้านยังรอผมอยู่ ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"

โม่ซินอี้แม้จะไม่รู้ว่าหลี่ชิงเฟิงกระซิบอะไรกับลูกสาว แต่เธอก็ไม่ใช่คนโง่ เธอมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของท่าทีลูกสาวได้ จึงพยักหน้า: "ได้จ้ะ ชิงเฟิง งั้นหลานกลับไปก่อนเถอะ"

หลังจากหลี่ชิงเฟิงจากไป เสี่ยวฮวาก็เปลี่ยนจากท่าทีเฉยเมยเมื่อครู่ กลับมาเป็นท่าทางขี้ขลาดตาขาวเหมือนเดิม แล้วหันไปพูดกับย่าฟางว่า: "คุณย่าคะ หนูขอโทษค่ะ ก่อนหน้านี้หนูผิดเองทั้งหมด”

“ต่อไปนี้ หนู... หนูจะไม่ทำให้คุณย่าโกรธอีกแล้วค่ะ"

ย่าฟางรู้สึกสงสัยเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นหลี่เสี่ยวฮวาที่ยอมอ่อนข้อให้ ก็อดรู้สึกสะใจไม่ได้ คิดไปเองว่าความดุดันที่ทำเป็นไม่กลัวตายของนางคงทำให้นังเด็กนี่กลัวจนขวัญเสีย นางจึงรีบกล่าวทันที: "รู้ตัวว่าผิดก็ดีแล้ว ยังไม่รีบเข็นฉันเข้าไปอีก!”