บทที่ 1560 สมปรารถนา

จื่อเหิงดูเหมือนจะมองเห็นบางสิ่งในดวงตาที่แสนเศร้าของพ่อ เขากระโดดลงจากม้านั่งหินทันที แล้วพุ่งเข้าไปในอ้อมกอดของพ่อ เงยหน้าเล็กๆ ขึ้นมองพลางกล่าวว่า: "พ่อครับ วันนี้พวกเราจัดงานวันเกิดให้พ่อดีไหมครับ?”

“ถึงวันเกิดของพ่อจะผ่านไปแล้ว ไม่ใช่วันนี้ แต่ไม่ว่าจะเป็นเมื่อวานหรือวันนี้ ความรู้สึกที่ผมอยากจัดวันเกิดให้พ่อก็เหมือนเดิมครับ”

“พ่อคือพ่อที่ดีที่สุดในโลกเลย”

“พ่อบอกผมได้ไหมครับว่าวันเกิดของพ่อคือเมื่อไหร่ พ่อจำไม่ได้ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมจดจำเอง ผมเป็นคนความจำดีครับ!”

“จากนี้ไปทุกๆ ปี ผมจะจัดงานวันเกิดให้พ่อเอง”