บทที่ 1561 ต้นยี่เข่งสีทองอร่าม

ในเวลานี้ก็เช่นกัน หลังจากความมืดมิดเบื้องหน้าเลือนหายไป สิ่งที่ปรากฏขึ้นคือความสว่างไสว ท่ามกลางแสงสว่างนั้น มองเห็นพืชพรรณที่เขียวขจีและหนาทึบ รวมถึงได้ยินเสียงนกน้อยร้องเจื้อยแจ้ว ต้นยี่เข่งต้นหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบสงบในตำแหน่งห่างจากเขาไปสิบเมตร

ลำต้นของมันหนาพอๆ กับรูปร่างของเขา ความสูงนั้นประมาณตึกห้าถึงหกชั้นได้ กิ่งก้านสาขาหนาทึบไม่พอ ยอดไม้ยังดูราวกับดอกเห็ดขนาดยักษ์ที่พัดไหวไปมาตามสายลมกลางอากาศ ดอกยี่เข่งสีเหลืองทองนับหมื่นนับพันดอกดูโดดเด่นสะดุดตาภายใต้แสงแดดราวกับทองคำบริสุทธิ์ จื่อเหิงยืนอึ้งตะลึงงัน ต่อให้เขาจะมีความรู้มากมายที่เรียนมาจากหนังสือ แต่ก็ยังถูกภาพตรงหน้าทำให้ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

ในโลกนี้มีต้นยี่เข่งสีเหลืองอยู่จริงๆ หรือนี่! และยังเป็นสีเหลืองทองที่ชัดเจนที่สุด งดงามยิ่งกว่าสีของทองคำ เปล่งประกายยิ่งกว่า เพียงแค่ได้มองแวบเดียว ก็เพียงพอที่จะจดจำไปชั่วชีวิต ต้นไม้นี้ ดอกไม้นี้ ราวกับเติบโตขึ้นตามที่เขาคิดและจินตนาการไว้ไม่มีผิดเพี้ยน ช่างมหัศจรรย์ยิ่งนัก น่าอัศจรรย์ใจจริงๆ!

จื่อเหิงรีบวิ่งเข้าไปแล้วโอบกอดลำต้นอันหนาแน่นนั้นไว้ สัมผัสถึงความขรุขระของเปลือกไม้ กลับยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าทุกอย่างสมจริงเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นเขาก็แหงนหน้ามองมวลหมู่ดอกไม้สีเหลืองทองที่บดบังท้องฟ้าเหล่านั้น ซึ่งดูเจิดจ้าเหลือเกิน แม้ดอกจะมีขนาดเล็ก แต่ยี่เข่งก็คล้ายกับดอกไฮเดรนเยีย ที่ปลายกิ่งแต่ละกิ่ง จะมีดอกเล็กๆ หลายร้อยดอกเกาะกลุ่มรวมกันเป็นดอกขนาดใหญ่ และยี่เข่งดอกนี้ดูจะเข้าใจรู้เรื่องเสียยิ่งกว่าไฮเดรนเยีย ไฮเดรนเยียส่วนใหญ่จะมีลำต้นหลักหนึ่งต้นต่อดอกหนึ่งดอก แต่ยี่เข่งไม่ใช่ ลำต้นหลักของยี่เข่งจะแตกกิ่งก้านสาขาออกมามากมาย และกิ่งก้านเหล่านั้นยังแตกออกเป็นกิ่งเล็กกิ่งน้อย ที่ปลายกิ่งเล็กเหล่านั้นเองคือจุดที่ดอกยี่เข่งบานสะพรั่ง

ด้วยเหตุนี้ จึงนึกภาพออกได้เลยว่า ต่อให้เป็นเพียงต้นยี่เข่งที่มีลำต้นหนาแค่แขน ก็ย่อมสามารถออกดอกได้อย่างงดงาม นับประสาอะไรกับต้นยี่เข่งที่สูงถึงห้าหกชั้นเช่นนี้ ดอกไม้บนต้นนั้นช่างนับหมื่นนับพัน นับไม่ถ้วน จนลายตาไปหมดราวกับร่วงหล่นลงในดวงดาว ราวกับว่ามีเพียงการเดินทางข้ามจักรวาลเท่านั้น ถึงจะหลบเลี่ยงความงดงามของมันได้