บทที่ 1580 คนพวกนี้ช่างเสแสร้งได้เก่งเหลือเกิน

เดิมทีเรื่องพวกนี้ต่างก็รู้เห็นกันอยู่ในใจอยู่แล้ว แต่เสี่ยวเจิ้งมักจะอาศัยความโปรดปรานจากหัวหน้ามาทำท่าทางไม่สนใจใคร ทำตัวเหมือนพวกเขามองไม่เห็นหัว จึงเป็นที่น่ารังเกียจอย่างยิ่ง ในสำนักงานแทบไม่มีใครชอบเขาเลย มาในตอนนี้ เขายังมาก่อกวนทุกคนโดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมเช่นนี้อีก ยิ่งทำให้ความอดทนของทุกคนมาถึงขีดสุด

คนหนึ่งพูดออกมาอย่างดูแคลน: "ถ้ากินยาแล้วรักษาโรคกระเพาะให้หายขาดได้ ป่านนี้โรงพยาบาลก็คงเจ๊งกันหมดแล้ว" อีกคนกล่าว: "นั่นสิ นี่มันหลอกลวงชัดๆ สงสัยรอบนี้หัวหน้าจะถูกหลอกเข้าให้จริงๆ แล้ว”

“หึหึ เสี่ยวเจิ้ง แทนที่จะมาพูดจาประชดประชันใส่พวกเราแบบนี้ สู้รีบไปตามตัวคนส่งยามาเถอะ จะได้ไม่ต้องรับผิดชอบไว้คนเดียว”

“มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่เชื่อคำพูดบ้าๆ แบบนี้ จะรักษาให้หายขาดเรอะ ทำไมไม่บอกว่ากินแล้วงอกกระเพาะใหม่ขึ้นมาได้เลยล่ะ"

คำพูดถากถางของคนเหล่านั้นทำให้เสี่ยวเจิ้งรู้สึกเหมือนหน้าอกจะระเบิดออก นั่นสินะ พวกนี้ไม่มีใครอยากให้หัวหน้าได้ดีเลยสักคน เขามองทุกคนด้วยสายตาอาฆาต แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาทำอะไรได้ล่ะ? นอกจากจะโต้ตอบด้วยคำพูดแล้ว เขาก็ทำอะไรไม่ได้เลย และถึงแม้จะพูดไปเท่าไหร่ ก็เปล่าประโยชน์