บทที่ 1587 เด็กผู้หญิงคนไหนบ้างที่ไม่โดนตี

ที่นี่ห่างไกลจากบ้าน จะได้ไม่ส่งกลิ่นรบกวนหลานๆ ของเธอ อีกอย่าง การมาอยู่ที่นี่ เธอยังช่วยที่บ้านประหยัดเสบียงได้อีกตั้งเยอะ ชีวิตแบบนี้จะไม่สุขสบายได้ยังไง

แม้หลี่เสี่ยวฮวาจะคอยกลั่นแกล้งเธออยู่บ่อยครั้ง แต่ถึงอย่างไรก็ไม่กล้าทำอะไรเธอรุนแรง เต็มที่ก็แค่แอบเล่นตุกติกเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น เธอไม่ใส่ใจหรอก ขอแค่หลานๆ มีความสุข ครอบครัวปรองดองกัน เธอจะยอมอดทนโดนรังแกสักหน่อยก็ถือเป็นเรื่องสมควร เธอช่างยิ่งใหญ่เหลือเกิน เพื่อครอบครัว ยอมเสียสละตัวเอง เพื่อความผูกพันในสายเลือด ยอมทนทุกข์ทรมานสารพัด เธอรู้สึกว่าตัวเองช่างเป็นคนที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ

ดังนั้นเธอควรจะได้รับความสำคัญจากม่อซินอี๋และหลี่เสี่ยวฮวา ถ้าจะให้ดีก็ต้องคุกเข่าปรนนิบัติเธอถึงจะถูก แต่เธอรู้ว่านั่นเป็นไปไม่ได้ ตั้งแต่คราวก่อนที่เธอเกือบจะตีหลี่เสี่ยวฮวาจนตาย ท่าทีที่แม่ลูกคู่นี้มีต่อเธอก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

น่าขำสิ้นดี ก็แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง โดนตีสักชุดจะเป็นอะไรไป? พวกเธอยังอุตส่าห์เก็บมาแค้นเคืองถึงตอนนี้อีก พูดด้วยความสัตย์จริงเถอะ ผู้หญิงคนไหนบ้างที่ไม่ได้โตมาแบบนี้? สมัยที่เธอยังเด็ก ความลำบากที่เธอเจอมานั้นมากกว่าหลี่เสี่ยวฮวาหลายเท่านัก หลี่เสี่ยวฮวาตอนนี้ก็แค่โดนเธอตีไปไม่กี่ครั้ง จะนับเป็นอะไรได้? ความทุกข์ที่เธอเคยผ่านมานั่นสิ ถึงเรียกว่าความทุกข์ที่แท้จริง