บทที่ 1599 เต่าสามเส้น

หลี่ชิงเฟิงรู้สึกมึนงงอย่างแท้จริง เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าการตกปลาจะสามารถใช้งูพิษเป็นเหยื่อล่อได้ด้วย! แต่เมื่อเห็นท่าทางที่จริงจังสุดขีดของเจ้าแมวป่าตัวใหญ่ เขาก็พูดอะไรไม่ออก ได้แต่หันหลังกลับไปขุดไส้เดือนต่ออย่างเงียบๆ

เจ้าแมวป่าตัวใหญ่เห็นพี่เลี้ยงเดินจากไป ราวกับไม่พอใจที่เหยื่อที่มันอุตส่าห์ไปหามาให้ถูกเมิน แต่มันก็ไม่โกรธ ก็พี่เลี้ยงโง่นี่นา ไม่รู้จักของดี ก็พอจะเข้าใจได้ มันคาบงูพิษตัวนั้นอีกครั้ง แล้วกระโดดตูมลงไปในบึงน้ำ

หลี่ชิงเฟิงเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงน้ำ จึงรีบหันกลับไปดู พอหันไปมอง ก็เห็นเจ้าแมวป่าตัวใหญ่คาบงูพิษว่ายน้ำอยู่ในบึง และกำลังมุ่งหน้าไปยังจุดที่ลึกที่สุดของบึง

หลี่ชิงเฟิงร้องอุทาน: "เจ้าแมวป่า เจ้าจะทำอะไรน่ะ?" เจ้าแมวป่าตัวใหญ่ไม่ได้สนใจเขา ยังคงว่ายไปข้างหน้าด้วยความจดจ่อ มันว่ายไปจนถึงด้านในสุด ซึ่งเป็นจุดใกล้กับน้ำตกขนาดเล็ก น้ำไหลตกลงมาจากที่สูงด้วยความแรง และผนังหินตรงจุดนี้ก็ลื่นมาก สัตว์ทั่วไปคงยากที่จะหาทางเดินบนบกมาถึงจุดนี้ได้ หากจะเข้ามาใกล้จุดนี้ได้ คงมีแต่ต้องว่ายน้ำเข้ามาเท่านั้น

เจ้าแมวป่าตัวใหญ่ปล่อยงูพิษในปากออก จัดท่าทางของงูพิษนิดหน่อย แล้วงับเข้าที่หางของมัน มันเข้าไปใกล้ผนังหิน เห็นจุดเล็กๆ บนหน้าผาที่พอจะเหยียบได้ จึงปีนขึ้นไป จากนั้นก็หดตัวอยู่บนโหนกหินขนาดเท่าฝ่ามือนั้น ในปากคาบหางงูพิษไว้ ปล่อยให้ร่างยาวๆ ของงูพิษจมลงไปในน้ำ ตามแรงกระแทกของสายน้ำ ร่างของงูพิษก็สั่นไหวไปมาในน้ำอย่างต่อเนื่อง