บทที่ 1600 มันไม่อาจปฏิบัติต่อพวกนางอย่างลำเอียง

ย่านกวางตุ้งมีเต่าสามเส้น (เต่าจินเฉียน) อยู่มากมาย และราคาก็ถือว่าดีทีเดียว ว่ากันว่าหากจับได้สักตัว ก็สามารถขายได้ราคาหนึ่งถึงสองพันหยวน แน่นอนว่านั่นเป็นราคาที่พ่อค้าคนกลางรับซื้อ ส่วนราคาที่แท้จริงของเต่าจินเฉียนนั้น คนในพื้นที่ไม่เคยล่วงรู้

แต่ถึงกระนั้น เต่าตัวเล็กๆ เพียงตัวเดียวสามารถขายได้ราคาหนึ่งถึงสองพันหยวนก็ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว เพราะเดิมทีชาวบ้านต้องตรากตรำทำงานหนักทั้งเดือน ก็ยังอาจเก็บเงินไม่ได้ถึงหนึ่งถึงสองพันหยวนด้วยซ้ำ และเมื่อเต่าตัวเล็กๆ ถูกนำมาขายต่อเปลี่ยนมือได้ในราคานี้ ก็นับว่ามีค่ามหาศาลทีเดียว

เต่าตัวเล็กทั้งสองที่อยู่ตรงหน้าแม้จะมีลักษณะคล้ายกับเต่าจินเฉียนมาก แต่ก็ยังมีความแตกต่างอยู่บ้าง เต่าจินเฉียนในพื้นที่ทั่วไปจะมีเส้นสีดำสามเส้นบนหลัง และหัวของเต่าจะมีสีเหลืองทอง นอกจากนี้ กระดองเต่าโดยรวมจะมีสีน้ำตาลแดง แต่เต่าตัวเล็กสองตัวที่อยู่ตรงหน้านี้กลับดูแตกต่างออกไปเล็กน้อย แม้บนหลังของพวกมันจะมีเส้น แต่เส้นเหล่านั้นกลับเป็นสีแดง แถมสีของกระดองเต่าไม่ใช่สีน้ำตาลแดง แต่เป็นสีเขียวอมเหลือง ดูคล้ายกับสีทอง แต่กลับมีความเหลือบแสงสีเขียวจางๆ บวกกับมีเส้นสีแดงสามเส้นบนหลัง ยิ่งทำให้พวกมันดูสวยงามและโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ

หลี่ชิงเฟิงรู้สึกประหลาดใจมาก จึงย่อตัวลงเตรียมจะจับเต่าทั้งสองตัวขึ้นมา แต่เจ้าแมวป่าตัวใหญ่กลับเชิดหัวขึ้นสูงชัน ปากของมันยังคงคาบหางของงูพิษเอาไว้ เดินย่างกรายด้วยท่าทางถือดีเย่อหยิ่ง เดินไปด้านข้างอย่างสง่าผ่าเผย งูพิษถูกมันลากไปตามพื้น เต่าตัวเล็กสีเขียวอมเหลืองทั้งสองตัวย่อมถูกลากไปตามทางด้วยเช่นกัน ดูจากท่าทางของมันแล้ว มันช่างภาคภูมิใจเหลือเกิน เพราะถึงอย่างไร มันก็สามารถตก 'ปลา' ได้ถึงสองตัวโดยไม่ต้องใช้เบ็ดตกปลาเลยจริงๆ